| |
|
نمایش چشمها در آمل به اجرا درآمد
۱۳۸۸ ششم آبان
|
|
|
|
|
نمایش چشمها به کارگردانی خانم شیرین نادری مقدم در آمفی تئاتر مجتمع فرهنگی هنری امام خمینی ( ره ) ارشاد آمل بمدت 5 شب به اجرا درآمد.
این نمایش که برگزیده بیست و یکمین جشنواره تئاتر مازندران نیز می باشد با برداشتی نو از زندگی مخاطبین خاص خود را دارد
نمایش با صدای زنی (خواهر بزرگتر) آغاز میشود که خواب خود را تعریف میکند. این تعریف نیمه کاره میماند و در طول نمایش ادامه مییابد. در تعویض صحنهها و در فاصله میان صحنهها صدای زن شنیده میشود که کابوس خود را میگوید و واگویه همزمان این کابوس با اتفاقاتی که در صحنه میافتد، به کامل شدن داستانی میانجامد که روی صحنه در حال اجراست. این صداها و روایت کابوس بخش عمدهای از نمایش را تشکیل میدهد که خودبهخود به ایجاد ساختاری یکی درمیان در نمایش منتهی میشود. ساختاری که در آن بخشی از کار به صورت سمعی و بخشی به صورت بصری ارائه میشود. در این فضا شاهد نمایشی هستیم که به تناوب از صدا و تصویر برای بیان داستان استفاده میکند. پیشبرد داستان و روایت از طریق ترکیب این دو صورت میگیرد. زمانی که بر صحنه تصویری نداریم و تاریکی برای تعویض صحنه حاکم میشود صدای زن به گوش میرسد. این تاریکیها جهان کابوسی زنانه را به تصویر میکشند که در زندگی روزانه او نیز تأثیری مستقیم دارند. با پیش رفتن نمایش متوجه میشویم که این کابوسها بخشی از داستان نمایش را تشکیل میدهند یعنی علاوه بر فضاسازی و کمک به شناخت شخصیت زن(خواهر بزرگتر) در تکامل داستانی که روی صحنه و به شکلی دیگر روایت میشود، مؤثرند. کابوسی که به زندگی گذشته زن مربوط میشود و با ورود مرد تازه وارد به زندگی خواهر کوچکتر در همه ابعاد زندگی این سه نفر گسترش مییابد و بر سرنوشت هر کدام آنان جداگانه تأثیر میگذارد، به گونهای که گویی داستان اصلی نمایش همان کابوسی است که روایت میشود و آنچه ما روی صحنه شاهد اتفاق افتادن آن هستیم، داستانی فرعی است که کامل کننده داستان اصلی(کابوس) نمایش است. کابوس خواهر بزرگتر و اتفاقات گذشته، در میان داستان خواهر کوچکتر و مرد تازه وارد و در زمان حال تکه تکه شده است و به روند داستان کمک میکند.
|
|